Witamy visitor możesz log in or create an account

Tytuł wymyśl sama, poczujesz wtedy, czy zawiera ona dla ciebie coś istotnego i ważnego dla twojego życia.

Dawno, dawno temu, za siedmioma lasami, za siedmioma górami mieszkała samotna kobieta. Odsunęła się od ludzi, bo ją drażnili. Nie chciała słuchać ich opowieści o kłopotach, zmartwieniach, szkoda jej było czasu na to, by im pomagać, by uczestniczyć w ich życiu.

Nudziło ją to. Chciała, aby to na nią zwracano uwagę, absorbowała ich swoją osobą, swoim życiem, nic innego nie było dla niej ważne. Słowa „ja” i „dla mnie” miały dla niej pierwszeństwo zawsze i wszędzie.

Nawet miłość mężczyzny oceniła, że „to nie to”, że za mało poświęca jej uwagi i zainteresowania.

Z czasem ludzie także przestali się nią interesować. Obrażona uznała, iż najlepiej być z dala od nich, zająć się sobą, pielęgnować swoją urodę, zaspokajać swoje zachcianki. I tak zrobiła.

Na początku pławiła się w tym byciu ze sobą i poświęcaniu się bez reszty tylko sobie.

Po jakimś czasie spostrzegła jednak, że jej uroda jakoś przybladła i nie błyszczą już jej oczy – nie przeglądała się bowiem w innych oczach.

Chciała opowiedzieć o swoim śnie – nie miała komu.

Chciała poczuć ciepło ręki ukochanego – trafiła w pustkę.

Ugotowała smaczny obiad – wystygł.

Jej serce też powoli stygło. Zaczęła chorować.

Pewnego letniego popołudnia siedząc samotnie w ogrodzie zrozumiała dlaczego jej życie pozbawione jest sensu.

Zapragnęła towarzystwa ludzi – pragnęła słuchać o ich troskach i pomagać im jak tylko umie i potrafi. Pragnęła słuchać o ich planach i sukcesach. Gdy zrozumiała, co nadaje blasku jej życiu, wróciła do ludzi. W krótkim czasie odzyskała zdrowie, urodę i miłość innych.

Nie wiem, czy żyła długo, ale na pewno z zainteresowaniem i treściwie.

Tylko i wyłącznie zalogowani użytkownicy strony mogą dodawać komentarze!