Witamy visitor możesz log in or create an account

Inne nazwy: kupalnik, pięciornik górski, anielskie ziele, pomornik lekarski, wilcze ziele, korzeń maciczny, drzewojad, omieg, pomórnik, tran, wierzkowisko, tranek angielski.Arnika górska występuje na górskich łąkach Europy Środkowej, Azji i Ameryki Północnej. W Polsce objęta jest całkowitą ochroną. Występuje w Sudetach,  Karpatach, na Suwalszczyźnie, Pomorzu Mazurskim i w Puszczy Białowieskiej, na brzegach rzek, łąkach i polanach leśnych.

Rośnie do 45-60 cm wysokości, ma owalne, nieco owłosione liście, kwitnie w okresie od czerwca do sierpnia, ma duże, żółte, intensywnie miło pachnące kwiatostany. Do celów leczniczych w Polsce uprawiana jest arnika łąkowa (Arnica chamissonis), ponieważ próby uprawy arniki górskiej nie powiodły się. Kwiatostany zbiera się w początkowym okresie kwitnienia i suszy się w miejscu suchym i przewiewnym. Do celów leczniczych wykorzystuje się również liście i korzeń.

Podstawowymi związkami czynnymi arniki są m.in.: flawonoidy, gorycze, olejek eteryczny, garbniki, cholina, saponiny, inulina, terpeny, kwasy organiczne (kawowy, chlorogenowy,  galusowy i cynaryna), aminy,  kwasy tłuszczowe, węglowodany, fitosterole, karotenoidy, sole mineralne.

Arnika jest znanym od dawna lekiem stosowanym w medycynie ludowej używanym w wielorakich schorzeniach ludzi i zwierząt. Stosowana była na epilepsję i wylewy. Na wstrząsy mózgu i ból serca oraz na tzw. podźwignięcia.

Preparaty z arniki podane doustnie korzystnie działają na układ krążenia, podnoszą ciśnienie krwi i usprawniają jej przepływ przez naczynia wieńcowe, zwiększają liczbę skurczów serca i jego objętość wyrzutową, zmniejszają opory w naczyniach obwodowych i poprawiają krążenie w kończynach i mózgu. Pobudzają oddech, nieznacznie działają też przeciwzapalnie oraz przeciwobrzękowo w obrębie obwodowych naczyń żylnych i naczyń mózgowych.

Wyciągi z arniki podawane wewnętrznie podnoszą nieznacznie wydzielanie soku żołądkowego i żółci, ułatwiając jej przepływ do dwunastnicy. Działają rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego i dróg moczowych, zwiększając ilość wydalanego moczu.

Związki czynne zawarte w kwiatach arniki podawane zewnętrznie łatwo przenikają przez skórę, wzmacniają ściany naczyń włosowatych, a w przypadku uszkodzeń na skutek kontuzji lub obrzęków, zapobiegają przenikaniu osocza  poza łożysko żylne. Po wniknięciu do naczyń podskórnych zapobiegają powstawaniu zakrzepów żylnych. Preparaty z arniki najczęściej wykorzystuje się w postaci okładów i maści na miejscowe krwawe wybroczyny, stłuczenia, krwiaki, obrzęki pourazowe, wylewy podskórne, uszkodzenia naskórka, stany zapalne skóry, wrzody i czyraki. Arnika przyspiesza proces ziarninowania, dlatego zalecana jest na niewielkie trudno gojące się rany, w przypadkach  żylakowatych owrzodzeń oraz oparzeń I i II stopnia. Pomaga również w przypadku zapalenia ścięgna, stawu lub nerwu, bólu barku i ukąszeń owadów oraz w egzemach i reumatyzmie. Również w bólach pooperacyjnych bądź w zapaleniu żył służy jako środek łagodzący ból.

UWAGA! przedawkowane doustnie preparaty z arniki powodują silne podrażnienie żołądka, wymioty, biegunkę, przyspieszenie tętna, zaburzenia oddychania, a nawet zapaść. Nie wolno przyjmować ich wewnętrznie w stanach pozawałowych, w stanach zapalnych żołądka i jelit, krwawieniach wewnętrznych. Zewnętrznie nie stosować preparatów z arniką w przypadku otwartych oparzeń III stopnia, ostrych stanów zapalnych skóry, rozległego otarcia naskórka, gdyż mogą wywołać silne podrażnienie tkanek.

NAPAR ARNIKOWO-RUMIANKOWY

30 g kwiatów arniki zmieszać z taką samą ilością kwiatów rumianku. Zalać 2 łyżki mieszanki dwoma szklankami wrzącej wody i pozostawić pod przykryciem.  Po ostudzeniu przecedzić. Napar stosować do przymoczek, przemywań i okładów w egzemie alergicznej, do płukania przy zapaleniu jamy ustnej i gardła oraz do zmywania owłosionej skóry głowy.

Tylko i wyłącznie zalogowani użytkownicy strony mogą dodawać komentarze!