Witamy visitor możesz log in or create an account

Zwany też: dmuchawiec, wilczy ząb, wole oczy, brodawnik mleczowaty, męska stałość, mlecznica, mlecz lekarski, papawa. Jego siedliskiem są rejony klimatu umiarkowanego całego świata. W Polsce jest najpospolitszym chwastem przydroży, łąk, trawników, zarośli, siedlisk ruderalnych i ugorów. Pędy mniszka lekarskiego  osiągają wysokość do 25 cm, kwitnie od kwietnia do lipca, później ponownie. Jego kwiaty są słonecznie żółte, a w całej roślinie znajduje się biały, gorzki, piekący sok mleczny.

Surowcem leczniczym jest całe ziele. Korzenie kopie się późną jesienią lub wczesną wiosną (marzec) , po ich umyciu suszy się je w temperaturze do 30 st. C , rozłożone pojedynczą warstwą, w przewiewnym miejscu. Koszyczki kwiatowe zrywa się bez szypułek, w początkowej fazie kwitnienia, używa się świeżych lub suszy, podobnie jak korzenie. Natomiast całe ziele zbiera się wczesną wiosną, przed kwitnieniem, rzadziej późną jesienią wraz z korzeniem.

Mniszek lekarski w liściach i kwiatach w swym składzie zawiera flawonoidy, gorycze, garbniki, kwasy organiczne (kwas foliowy), sole mineralne (kobalt, mangan, wapń, fosfor, magnez, sód, bor, glin oraz dużo związków miedzi, cynku, żelaza, potasu i molibdenu), kauczuk, witaminę A i C, w niewielkich ilościach olejek eteryczny. W korzeniach natomiast zawiera inulinę, fruktozę, kwasy organiczne, trójterpeny.  Sok mleczny znajdujący się we wszystkich częściach rośliny, jest emulsją zawierającą  rozpuszczalną, gorzką substancję taraksacynę, której towarzyszą  białka, żywica, cholina, laktucerol i kauczuk.

Mniszek lekarski ma działanie żółciopędnie, żółciotwórcze, moczopędne (przez zwiększenie przesączania w kłębkach nerkowych), działa też odtruwająco i oczyszczająco. Zwiększa wydzielanie soków żołądkowych (przez co poprawia trawienie), obniża (nieznacznie) poziom cukru i cholesterolu we krwi. Doskonale działa przeciw robakom oraz zwiększa odporność organizmu.

Badania farmakologiczne i kliniczne potwierdziły wpływ mniszka lekarskiego na wytwarzanie żółci przez wątrobę oraz ułatwienie jej przepływu przez drogi żółciowe do dwunastnicy, co przeciwdziała zastojowi żółci, zwiększa wydzielanie soku żołądkowego, w rekonwalescencji po wirusowym zapaleniu wątroby. Związki czynne mniszka lekarskiego mają również wpływ (ograniczony) na czynność wydzielnicza trzustki i na normalizacje trawienia.

Mniszek lekarski  ma szerokie zastosowanie w leczeniu wielu chorób. Stosowany jest w anemii, w chorobach wątroby, poprawia krążenie, w chorobach z upośledzeniem czynności kłębków nerkowych, w reumatyzmie, gośćcu, dnie moczanowej, otyłości, szkorbucie, paradentozie, skąpomoczu, w miażdżycy, zespole jelita cienkiego i okrężnicy, w hemoroidach, w zaparciach, w żółtaczce, żylakach goleni, w chorobach skórnych  (opryszczka, łupież, egzema, trądzik, ciemne plamy na twarzy). W połączeniu z innymi ziołami stosowany jest w niedoborze soku żołądkowego, osłabieniu ogólnym organizmu u osób starszych i rekonwalescentów oraz w zwiększonej podatności na choroby infekcyjne.

Zewnętrznie używa się mniszka lekarskiego do kąpieli kosmetycznych. Świeży sok stosuje się do okładów na kurzajki, brodawki i kłykciny. Kwiaty mają te same właściwości co korzeń i ziele, zwłaszcza w  przewlekłym nieżycie jamy ustnej, gardła i oskrzeli. Wyciągi i świeży sok z mniszka lekarskiego działają regenerująco na skórę, przyspieszają bliznowacenie i zanikanie uszkodzeń skóry, na bielmo rogówki i jej zmętnienie, na brodawki, kurzajki i piegi.

W medycynie ludowej mniszek lekarski ma zastosowanie jako lekarz przy złej przemianie materii i w chorobach skórnych, natomiast syrop z kwiatów jako środek przeciwkaszlowy.

W lecznictwie domowym może być stosowany jako środek pobudzający apetyt, poprawiający  przemianę materii, a tym samym odchudzający.

W gospodarstwie domowym, młode, świeże liście mniszka (najlepiej jeszcze żółtawe) dodaje się do sałatek, przyprawiając je solą, cukrem, oliwą, śmietaną lub majonezem. Wcześniej jednak należy je odgoryczyć, zalewając na 30 minut słoną wodą.

Młode paczki kwiatowe marynowane w occie mogą być uważane za namiastkę kaparów i dodawane do sałatek.

Odwar  z kwiatów lub korzenia  mniszka lekarskiego

1 łyżkę rozdrobnionych kwiatów lub korzenia zalać 2 szklankami wody, gotować przez 15 minut. Po ostudzeniu i przecedzeniu, letni odwar pić 2 razy dziennie po szklance. Odwar z kwiatów lub korzenia bywa polecany przy uszkodzeniu wątroby antybiotykami oraz przy niedokrwistości.

Tylko i wyłącznie zalogowani użytkownicy strony mogą dodawać komentarze!