Witamy visitor możesz log in or create an account

To bylina występująca niemal na całej kuli ziemskiej, nie ma jej jedynie w strefie tropikalnej. Osiąga wysokość do 1,5 m. Rośnie na glebach o dużych zasobach mineralnych. w stosunkowo wilgotnych ogrodach, w zaroślach, przy płotach, w rowach przydrożnych , na gruzach i śmietniskach.

Najlepiej rośnie w miejscach krzyżujących się żył wodnych.  Kwitnie od czerwca do późnej jesieni. Użyteczne są zarówno liście jak też korzenie. Do suszenia ścina się szczyty pędów przed kwitnieniem. Gdy liście przewiędną  suszy się w warunkach naturalnych w cieniu, w miejscu ciepłym i przewiewnym. Korzenie i rozłogi wykopuje się wczesną wiosną lub jesienią. Po dokładnym umyciu suszy się je w suszarni w temperaturze do 40 st. C. Otrzymany susz przechowuje się w szczelnym opakowaniu w miejscu ciemnym, suchym i chłodnym.

Liście pokrzywy w swym składzie zawierają kwasy organiczne, witaminy A, B2, C, E, K, kwas pantotenowy, garbniki, flawonoidy, fitosterole, karotenoidy, chlorofil A i B, ksantofil, związki aminowe (histaminę,  serotoninę, acetylocholinę), sole mineralne (wapń, fosfor, magnez, mangan, żelazo, potas i krzem).

Korzenie  posiadają w swym składzie ; śluzy, woski, rozpuszczalną krzemionkę, enzymy, hormony roślinne, kwasy organiczne, lecytynę, fitosterol.

Pokrzywa ma dobroczynny wpływ na przemianę materii, oczyszcza krew, obniża ciśnienie krwi, zwiększa poziom hemoglobiny i liczbę czerwonych ciałek krwi (erytrocytów), pobudza czynność wydzielnicza trzustki, nieznacznie obniża poziom cukru we krwi.

Wyciągi z pokrzywy stosowane są w stanach  zapalnych przewodu pokarmowego, dróg moczowych, w kamicy moczowej, skazie moczanowej, w schorzeniach skórnych, w chorobie reumatycznej, w chorobie artretycznej, w postrzałach i nerwobólach.

Odwary z pokrzywy stosowane są do irygacji w zapaleniu pochwy i upławach oraz przy łupieżu i łojotoku skóry głowy. Przy zwiększonej dawce może uczulać.

Naparu z pokrzywy używa się w przypadku zaburzeń przemiany materii, jako środek moczopędny, w anemii, zaburzeniach miesiączkowania, przy krwotokach z nosa, w nieżytach górnych dróg oddechowych oraz jako środek mlekopędny dla karmiących matek.

Zewnętrznie stosuje się pokrzywę na stłuczenia, ropnie, przy schorzeniach skóry, do płukania gardła oraz kąpieli leczniczych. Przy bólach reumatycznych można okładać bolące miejsca świeżą pokrzywą, gdyż  jej parzące  włoski zawierają kwas mrówkowy.

W kosmetyce wykorzystuje się pokrzywę w szamponach,  chlorofilowej paście do zębów, w wodzie pokrzywowej. Nalewki spirytusowe oraz wywar z liści stosuje się przy wypadaniu i siwieniu włosów. Działa lekko drażniąco na owłosiona skórę głowy, sprzyja lepszemu wzrostowi włosów.

Sok z pokrzywy otrzymuje się  z ulistnionych, świeżych pędów, zbieranych w kwietniu i na początku maja.

Pokrzywa stosowana jest również  w żywieniu i leczeniu zwierząt. Wywiera też  dodatni wpływ  na sąsiadujące z nią rośliny, a zielony barwnik (chlorofil) służy do barwienia produktów spożywczych i tkanin na kolor zielony i żółty.

Uwaga ! Nie należy stosować pokrzywy przy krwawieniach spowodowanych polipami, cystą oraz w chorobach nerek.

Tylko i wyłącznie zalogowani użytkownicy strony mogą dodawać komentarze!